Mimi - Ακούσατε, ακούσατε..

Προχτές ο φίλος μου ο Νίκος μου έστειλε ένα δελτίο τύπου για το καινούριο διπλό CD του Craig Walker, του τραγουδιστή που γνωρίσαμε μέσα από τους Archive, για να το αναδημοσιεύσω κι εδώ. Με παρότρυνε να επέμβω βάζοντας την δική μου προσωπική πινελιά στο δελτίο. Αφού το διάβασα, και διόρθωσα κάτι ορθογραφικά (ο καθένας μας με τις ιδιοτροπίες του), διαπίστωσα για μια ακόμα φορά την τρομερή προσπάθεια που έχουν κάνει αυτά τα παιδιά και το πού έχουν ήδη «φτάσει». Μην αναρωτιέσαι. Φυσικά δεν «πείραξα» ούτε κόμμα. Ποια παιδιά; Τι σχέση έχει ο Craig Walker μαζί τους; Δεν μπορεί να μην έχεις καταλάβει. Διάβασε παρακάτω και κυρίως άκου..

«Η φωνή που συνδέθηκε με τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Archive, ο Ιρλανδός Craig Walker, κυκλοφορεί μέσα Οκτώβρη 2011 σε Ελλάδα & Κύπρο, το νεο διπλό CD remix album "Siamese" από την Plus Rec. Γνωστός από την συμμετοχή του με το συγκρότημα Archive την χρυσή περίοδο 2002 - 2005, όπου κυκλοφόρησε 3 δίσκους με την φωνή του. Το διάστημα αυτό οι Archive άρχισαν να γίνονται ολοένα και περισσότερο γνωστοί στο κοινό, ιδιαίτερα στην Γαλλία και την Πολωνία. Με αυτούς τους 3 δίσκους, οι Archive σταμάτησαν να είναι πλέον trip hop & electronica και ήρθαν πιο κοντά σε ψυχεδελικό και progressive rock. H συμμετοχή του Walker στην αλλαγή κατεύθυνσης της μπάντας ήταν καθοριστική και οι Archive έδωσαν έναν από τους πολύ σημαντικούς δίσκους των 00s το "You all look the same to me" (2002). Ακολούθησαν το επιτυχημένο album "Noise" δυο χρόνια αργότερα και η σύνθεση του soundrack της γαλλικής ταινιας "Michel Vaillant", που ήταν και η τελευταία δουλεια του Walker με την μπάντα. Το 2005 οι δρόμοι του Craig Walker με τους Archive χωρίζουν, με τον τραγουδιστή να ακολουθεί solo καριέρα και σήμερα να βρίσκεται σε μια απο τις δημιουργικότερες φάσεις της καριέρας του, κυκλοφορώντας το 2010 ένα εξαιρετικό ντεμπούτο album το "Siamese". Τον Ιούνιο του 2011 ο Walker υπογράφει δισκογραφικό συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρία Plus Rec για την κυκλοφορία ενός διπλού album σε Ελλάδα & Κύπρο. Το album θα είναι το remix CD του "Siamese" σε πιο ηλεκτρονικό ύφος, με mix από γνωστούς παραγωγούς του εξωτερικού και της Ελλάδας, ενώ θα περιέχει bonus και το original album. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αρχικά θα γίνει αποκλειστικά για την χώρα μας και από τον Νοέμβριο του 2011 ο Craig Walker θα κάνει tour σε Ελλάδα και Κύπρο για την προώθηση του νέου του album. Ο Craig Walker επίσης συμμετέχει στο soundtrack της ταινίας “Colombiana” γράφοντας τους στίχους για το κομμάτι της Phoebe Killdeer And The Short Straws – Fade Out Lines. Σε αυτό το διπλό cd υπάρχει και μια Κορινθιακή πινελιά, πιο συγκεκριμένα συμπεριλαμβάνονται και οι δικοί μας NSQUARED ( Νίκος Κοριατόπουλος & Νίκος Πουλής www.nsquaredteam.com) σε ένα πολύ καλό Deep House Remix που έχουν κάνει σε ένα από τα ολοκαίνουργια τραγούδια του Craig Walker με τίτλο “Ghosts” το οποίο σύμφωνα με έγκυρες πηγές έχει παρελάσει ήδη από τα decks του πολύ γνωστού DJ και παραγωγού της Bedrock Records Sasha.»

Και τώρα που μπήκες στο νόημα, άκου και το κομμάτι και με την πρώτη ευκαιρία κοίτα να τους γνωρίσεις.

Τιμή μου._

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Before Sunrise

“Think of it like this: jump ahead, ten, twenty years, okay, and you're married. Only your marriage doesn't have that same energy that it used to have, you know. You start to blame your husband. You start to think about all those guys you've met in your life and what might have happened if you'd picked up with one of them, right? Well, I'm one of those guys. That's me you know, so think of this as time travel, from then, to now, to find out what you're missing out on. See, what this really could be is a gigantic favour to both you and your future husband to find out that you're not missing out on anything. I'm just as big a loser as he is, totally unmotivated, totally boring, and, uh, you made the right choice, and you're really happy.”

Επειδή δεν είμαι σίγουρη αν έχεις φτιάξει την σωστή εικόνα στο μυαλό σου, πήγαινε πίσω στο 1995, σε ένα τρένο που κατευθύνεται αρχικά προς Βιέννη. Αγόρι γνωρίζει κορίτσι, φλερτάρουν και μάλλον τολμούν. Ή αλλιώς Ethan Hawke και Julie Delpy σε έναν εξαιρετικό “ύμνο“ στον έρωτα, εν ονόματι “Before Sunrise”. Αν έχουμε βρεθεί αρκετές φορές και έχω νιώσει οικεία μαζί σου, σε έχω ζαλίσει με αυτό το έργο, χωρίς να παραλείπω βέβαια και τη συνέχειά του, το “Before Sunset”. Αν και η δεύτερη κατά σειρά ταινία είναι γυρισμένη στο λατρεμένο μου Παρίσι, ξέρεις γιατί αγαπώ και την πρώτη, το νόημα της οποίας επέτρεψε μου να το εντοπίσω στις παραπάνω σειρές.

Ευκαιρίες λοιπόν.

Αναλογίσου πόσες φορές βρέθηκες να αναρωτιέσαι αν θα κατέβεις ή όχι από το “τρένο” σου. Αν θα παρακάμψεις την προγεγραμμένη σου πορεία γιατί ένας άνθρωπος μπήκε στη ζωή σου ξαφνικά ζητώντας σου απλά την ευκαιρία να τον γνωρίσεις. Ή μάλλον να γνωρίσεις εσένα καλύτερα μέσα από αυτόν. Αναλογίσου πόσες από αυτές τις φορές αρνήθηκες. Ξέρω. Τις περισσότερες.

Παραμέρισε τις σκέψεις και το παράπονο για τις ευκαιρίες που ζήτησες και δεν σου δόθηκαν. Δεν είναι αυτή η ουσία. Δεν μπορείς να επέμβεις. Δεν θέλεις να επέμβεις.

Εσύ όμως; Τις έδωσες; Όχι; Αρνήθηκες; Γιατί; Φοβάσαι; Τι; Εσένα μάλλον. Θα κατέβεις; ‘Λάθος’ στάση; Στην επόμενη; Πάλι όχι; Κι αν; Κι αν είναι η ‘σωστή’; Το ξέρεις; Όχι. Τώρα; Και που να πας; Πάλι φοβάσαι; Ποιος είναι αυτός; Κάτι διαφορετικό από αυτό που έχεις φτιάξει στο μυαλό σου; Σίγουρα; Το ξέρεις; Και που να πας; Εμπιστεύεσαι; Αμφιβάλλεις; Για αυτόν ή για σένα; Φοβάσαι; ΤΟΛΜΑΣ;

Μην ψάξεις τις απαντήσεις στη δεύτερη ταινία. Δεν θα τις πάρεις. Κάνε την χάρη στον εαυτό σου και αναλογίσου.

Τις ευκαιρίες.

Υ.Γ. Τα credits στη φίλη μου την Ε. που μου υπέδειξε την ταινία πριν από μία δεκαετία περίπου, σίγουρη ότι θα την αγαπήσω. Και ξέρω ότι για να με διαβάζεις τώρα, θα την αγαπήσεις κι εσύ.

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi- Περί φυγής ο λόγος..

Η σχέση μου με τα αεροπλάνα και τα αεροδρόμια ήταν ανέκαθεν περίεργη. Μάλλον καλύτερα η σχέση μου με την φυγή ήταν ανέκαθεν περίεργη. Κυρίως τη φυγή την δικιά μου. Γιατί ήταν, είναι και θα είναι πάντα πιο εύκολη. Δεν μπορώ να βλέπω ανθρώπους να φεύγουν. Δεν το αντέχω. Δεν το σηκώνει ο οργανισμός μου. Ξέρω τι σκέφτεσαι. Ότι είμαι εγωίστρια. Ναι, είμαι. Αλλά αυτή είναι η αλήθεια μου: Να φεύγω ( ή να ‘’φεύγω’’ αν θες..) πάντα εγώ. Τη σχέση μου αυτή με τη φυγή την ‘’έκανα εικόνα’’ (αν με ξέρεις καλά, ξέρεις τι εννοώ)με τα αεροπλάνα.
Το αεροπλάνο στην αρχή συμβόλιζε επιθυμία και ανυπομονησία για να βρεθώ σε κόσμους κ μέρη που δεν είχα ξαναδεί κι ήθελα τόσο πολύ να γνωρίσω(ξέρεις πόσο λατρεύω τα ταξίδια!). Πάντα για λίγο όμως. Για ημέρες μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Μετά πάλι πίσω στα οικεία και γνώριμα, ενθουσιασμένη που μεγάλωσε κι άλλο η λίστα των ταξιδιών μου, λες και μετρούσα τα καλοκαιρινά μου μπάνια ή τα παγωτά πίσω στο σχολείο.
Στη συνέχεια έγινε το μέσο που θα με μετέφερε αυτόματα στη ‘’Γη της Επαγγελίας’’, όπου όλα θα γινόντουσαν δια μαγείας καλύτερα. Το ‘’δια μαγείας’’ βέβαια μεταφράστηκε άμεσα σε πολύ κόπο, αλλά δεν είναι αυτή η ουσία. Το λίγο έγινε περισσότερο. Οι μέρες έγιναν μήνες. Πίσω για λίγο και μετά κι άλλοι μήνες. Πολλές φορές οι μετακινήσεις γινόντουσαν ελαφρά τη καρδία λόγω ανυπομονησίας και λησμονιάς, πότε για το ένα μέρος και πότε για το άλλο. Τις περισσότερες φορές όμως άφηνα την μισή μου καρδιά σε κάποια αίθουσα αεροδρομίου. Μόνη της. Κατ’ επιλογήν. Γι αυτό κ πάντα ήθελα να πηγαίνω μόνη στο αεροδρόμιο. Για να μην έχω πουθενά να την αφήσω και να την ξαναβρώ εγώ όταν θα γυρίσω. Ίσως ήταν αυτό. Μια σιγουριά και μια ασφάλεια ότι θα ξαναγυρίσω. Είτε εδώ, είτε εκεί. Και ξαναγυρνούσα. Και εδώ και εκεί.
Κάποια στιγμή αναγκάστηκα να καταλάβω και να ζήσω ότι τα αεροπλάνα μπορούν να μου πάρουν μακριά ανθρώπους που ήθελα εδώ. Όχι απαραίτητα για πολύ. Αλλά ότι μπορούν. Αναγκάστηκα να τους συνοδεύσω στο αεροδρόμιο είτε για να παρατείνω τον χρόνο μου μαζί τους είτε γιατί ‘’έτσι έπρεπε’’. Εκεί ένιωσα να αφήνω ολόκληρη την καρδιά μου πλέον. Όπως έγινε και σήμερα.
Σε λίγες μέρες θα ξαναπάω. Για να φύγω εγώ. Έτσι όπως έχω μάθει. Ελπίζω να την βρω εκεί να με περιμένει.

Σ'ευχαριστώ..

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Καληνύχτα Ήλιε...

Η Μυρσίνη Λοίζου, κόρη ενός από τους μεγαλύτερους μουσικοσυνθέτες αυτού του τόπου, απαγόρευσε την χρήση του έργου του πατέρα της, "Καλημέρα Ήλιε", που έχουμε άρρηκτα(δυστυχώς) συνδυάσει με το ΠΑΣΟΚ. Περιττά οποιαδήποτε σχόλια από εμάς μετά την επιστολή της προς τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Καληνύχτα (επιτέλους) Ήλιε...

"Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ...
Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής:

Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν.
Αφού αυτός ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες. Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.
Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το «Καλημέρα Ήλιε» στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις. Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι.
Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.
Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία.Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.
Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα.Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου.
Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού, και δεν έχετε πλέον κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε.

Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.
Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει."

Μυρσίνη Λοΐζου


Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Άν...

Με τα δρώμενα των τελευταίων ημερών, θυμήθηκα ένα αγαπημένο μου ποίημα, του οποίου θα μπορούσα να αναρτήσω κάποια από τις πολλές μεταφρασμένες εκδοχές του, αλλά θεωρώ ότι μερικά πράγματα πρέπει απλά να μένουν και να αναπαράγονται αυτούσια...



If,

by Rudyard Kipling

If you can keep your head when all about you
are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you,
but make allowance for their doubting too;

If you can wait and not be tired by waiting,
or being lied about, don't deal in lies,
or being hated, don't give way to hating,
and yet don't look too good, nor talk too wise;

If you can dream-and not make dreams your master;
If you can think-and make thoughts your aim;
If you can meet with triumph and disaster,
and treat those two impostors just the same;

If you can bear to hear the truth you've spoken
twisted by knaves to make a trap for fools,
or watch the things you gave your life to, broken,
and stoop and build 'em up with worn-out-tools;

If you can make one heap of all your winnings,
and risk it on one turn of pitch-and-toss,
and lose, and start again at your beginnings
and never breathe a word about your loss;

If you can force your heart and nerve and sinew
to serve your turn long after they are gone,
and so hold on when there is nothing in you
except the will which says to them: «Hold on!»

If you can talk with crowds and keep your virtue,
or walk with Kings-nor lose the common touch,
if neither foes nor loving friends can hurt you,
If old men count with you, but none too much;

If you can feel the unforgiving minute
with sixty seconds' worth of distance run,
yours is the Earth and everything that's in it,
and which is more- you'll be a Man, my son!

Παρ'όλα αυτά...ΑΝ υπάρχει διάθεση, εδώ οι περισσότερες μεταφράσεις αυτού: http://www.pegas.gr/agon/an.htm


Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Αγαπημένη και πάντα ''επίκαιρη'' Κική...

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 1948

Κρατῶ λουλοῦδι μᾶλλον.
Παράξενο.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε κῆπος κάποτε.

Στὸ ἄλλο χέρι
κρατῶ πέτρα.
Μὲ χάρη καὶ ἔπαρση.
Ὑπόνοια καμιὰ
ὅτι προειδοποιοῦμαι γι᾿ ἀλλοιώσεις,
προγεύομαι ἄμυνες.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε ἄγνοια κάποτε.΄

Χαμογελῶ.
Ἡ καμπύλη του χαμόγελου,
τὸ κοῖλο αὐτῆς τῆς διαθέσεως,
μοιάζει μὲ τόξο καλὰ τεντωμένο,
ἕτοιμο.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε στόχος κάποτε.
Καὶ προδιάθεση νίκης.

Τὸ βλέμμα βυθισμένο
στὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα:
τὸν ἀπαγορευμένο καρπὸ
τῆς προσδοκίας γεύεται.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε πίστη κάποτε.

Ἡ σκιά μου, παιχνίδι τοῦ ἥλιου μόνο.
Φοράει στολὴ δισταγμοῦ.
Δὲν ἔχει ἀκόμα προφθάσει νὰ εἶναι
σύντροφός μου ἢ καταδότης.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασ᾿ ἐπάρκεια κάποτε.

Σὺ δὲν φαίνεσαι.
Ὅμως γιὰ νὰ ὑπάρχει γκρεμὸς στὸ τοπίο,
γιὰ νά ῾χω σταθεῖ στὴν ἄκρη του
κρατώντας λουλούδι
καὶ χαμογελώντας,
θὰ πεῖ πὼς ὅπου νά ῾ναι ἔρχεσαι.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
ζωὴ πέρασες κάποτε.


Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - "Σχετικό κι επίκαιρο λοιπόν...."

"Συνέντευξις" , της Κικής Δημουλά

Φυσικά και ονειρεύομαι.
Ζει κανείς μόνο μ' ένα ξερό μισθό;
Πόσο συχνά;
Κάθε που εγκαταλείπουν συχνότατα όλοι.
Επηρεάζουν τους απόντες τα όνειρά σας;
Βέβαια. Το ξανασκέφτονται καλά και μάλλον
μετανιώνουν οριστικά τους όλοι.
Είναι ελευθέρα η είσοδος;
Όχι εντελώς. Ζητάω την άδεια του ονείρου
πριν ελπίσω. Μου την δίνει εν γένει
μαζί με κάποιες οδηγίες αυστηρές.
Να πιστέψω δίχως ν' αγγίξω
να μη μιλήσω διόλου στον καπνό
γιατί είναι υπνοβάτης και θα πέσει
μόνο δια του βλέμματος ν' αφήσω
το αίτημά μου στην κρεμάστρα
ό,τι μου δοθεί να το δεχτώ
κι ας μην έχει καμιά ομοιότητα
μ' αυτό που ζωγραφίζει η έκκλησή μου -
θα την επανέβρει μόλις ξαναχαθεί.
Ένα μόνο δεν μου δίνει το όνειρο.
Το όριο.
Ως που να κινδυνέψω.
Γιατί τότε πιά δεν θα ήταν όνειρο.
Θά 'ταν γεράματα.

Πολύ ωραία απόδοση από την Μάρω Βουμβάκη στο παρακάτω video...

http://www.youtube.com/watch?v=7h0PFGrQNk4


Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - "Μόνο τα όνειρα θυμάμαι, γιατί τα βλέπω νύχτα..."

Με την καινούρια εμφάνιση του blog, μου θύμισες μια πολύ αγαπημένη "στιγμή'' του Οδυσσέα Ελύτη....

Μαρία Νεφέλη και απόσπασμα από την Παρουσία λοιπόν...

Ακολουθεί και η συγκλονιστική απαγγελία από τον Γιάννη Μπέζο και την Τάνια Τσανακλίδου....

"Τίποτα δεν κατάλαβε. Όλη την ώρα μου ΄λεγε "θυμάσαι;" Τι να θυμηθώ. Μονάχα τα όνειρα θυμάμαι γιατί τα βλέπω νύχτα. Όμως τη μέρα αισθάνομαι άσχημα - πως να το πω: απροετοίμαστη. Βρέθηκα μέσα στη ζωή τόσο άξαφνα - κει που δεν το περίμενα καθόλου. Έλεγα "μπα θα συνηθίσω". Κι όλα γύρω μου έτρεχαν. Πράγματα κι άνθρωποι έτρεχαν, έτρεχαν - ώσπου βάλθηκα κι εγώ να τρέχω σαν τρελή. Αλλά φαίνεται, το παράκανα. Επειδή - δεν ξέρω - κάτι παράξενο έγινε στο τέλος. Πρώτα έβλεπα τον νεκρό κι ύστερα γινόταν ο φόνος. Πρώτα ερχόταν το αίμα κι ύστερα ο χτύπος κι η κραυγή. Και τώρα, όταν ακούω να βρέχει δεν ξέρω τι με περιμένει..."

http://www.youtube.com/watch?v=JNIBsd1A_n8

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Γιατί σιχάθηκα...κι ο νοών, νοείτω..

Όσο μπορείς
Κωνσταντίνος Καβάφης

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.


Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Όρια...

Επηρεασμένη ακόμα από την προηγούμενη εβδομάδα…

Όρια

από τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο.

Μια πολυτέλεια μη στερήσεις ποτέ από τον εαυτό σου: τα όρια του. Είτε φτάνουν μέχρι την πόρτα του σπιτιού σου, είτε μέχρι το φεγγάρι και τα μεγαλύτερα βάθη της θάλασσας, μην παρασυρθείς κι αφήσεις άλλους να σε χαρτογραφήσουν. Αν δε βάλεις εσύ τα όρια σου, δε θα σε ταξιδέψει κανείς σωστά, όσο κι αν το επιθυμήσεις. Βάλε στο μυαλό σου καλά ότι "γίνομαι τα πάντα" δε σημαίνει "δεν τελειώνω πουθενά": "Γίνομαι τα πάντα" σημαίνει "εδώ που τελειώνω, για κάποιον γίνομαι πατρίδα". Γιόρτασε τα όρια σου. Θα διώξουν αρκετούς τυχοδιώκτες και θαλασσοπόρους του άπειρου από κοντά σου‧ αυτούς όμως δεν τους έχεις ανάγκη. Δε θα σε κατοικούσαν έτσι κ αλλιώς για πολύ. Εσύ ζητούσες πάντα τους ταξιδευτές που έψαχναν πατρίδες. Ο Οδυσσέας είναι το παράδειγμά σου κι όχι ο Μαγγελάνος. Αυτός που γύρισε μύθο και αλήθεια για τα στενά όρια μιας αγαπημένης πατρίδας κι όχι εκείνος που γύρισε τον κόσμο για να οριοθετήσει το άγνωστο. Κι αν στο μέτρημα των ορίων σου δε βγεις νέα Ήπειρος, ούτε καν μια χώρα, αλλά ένα μικρό νησάκι χαμένο σ' έναν αχανή ωκεανό, ζήσε τη χαρά της μοναδικότητας σου, εστίασε στις ανάγλυφες διαφορές σου από κάθε Ήπειρο, χώρα ή άλλο νησί. Κι αν δεν είσαι η γη της επαγγελίας για όλους, μη δώσεις σημασία. Λίγοι θα σε ταξιδέψουν, λίγοι θα σε κατοικήσουν, ένας θα σου δώσει το οριστικό σου όνομα. Αυτό που θα υπαγορεύσει το σχήμα που θα σου χαρίσουν τα όρια σου. Τα μοναδικά. Ο εαυτός σου.

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Νατάσσα Μποφίλιου.-

«Κοίτα εγώ, αν μου επιτρέπεις, δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπεις….». Κι όμως η κυρία Μποφίλιου, αντίθετα με αυτό που τραγουδάει, είναι ακριβώς αυτό που βλέπουμε …μια ανερχόμενη(ή μήπως φτασμένη;) συγκλονιστική τραγουδίστρια! Για καλή μου τύχη εχτές παραβρέθηκα στη συναυλία που έδωσε στο Τεχνόπολις στο Γκάζι και έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Δυστυχώς, σε αντίθεση με τους περισσότερους εκεί, δεν είχα μελετήσει τα τραγούδια της κ γενικότερα το καλλιτεχνικό της παρελθόν, πράγμα που θα μπορούσε να προμηνύει –τουλάχιστον- την αμηχανία μου.( Αν μη τι άλλο, στις συναυλίες πας «διαβασμένος» …για να περάσεις εσύ καλά στην ουσία. ) Από τα λίγα δείγματα δουλειάς της που είχα ακούσει, ήμουν προετοιμασμένη για μια βραδιά κάπως στενάχωρη, μιας και θεωρώ τα τραγούδια της βαθιά συναισθηματικά και «αιχμηρά» για τους περισσότερους. Κι ενώ λοιπόν οι περισσότεροι οιωνοί ήταν εναντίον μου, (να αναφέρω ότι το Γκάζι δεν είναι και από τις αγαπημένες μου περιοχές), η βραδιά εξελίχθηκε μαγικά. Πέρασαν τέσσερις ολόκληρες ώρες χωρίς να το καταλάβω …με το 80% των ακουσμάτων να είναι άγνωστα σε μένα, κ παρ όλα αυτά να κρέμομαι κυριολεκτικά από τα χείλη της για να μην χάσω στίχο και νότα! Μαγευτική, πρωτότυπη και επιβλητική! Είναι τουλάχιστον συγκινητικό να βλέπεις τέτοιες παρουσίες σε αυτή την ηλικία, να ξεχωρίζουν απ’ όλη αυτή την ηλίθια μάζα του τόσο ψεύτικα κατεργασμένου δήθεν. Τα υπόλοιπα από χτες? Όλα μα όλα τα τραγούδια της!!! … Αξίζει τον κόπο!

Πολλά συγχαρητήρια λοιπόν στην ίδια, στον τόσο κόσμο που γέμισε χτες αυτό το χώρο και φυσικά στον τόσο εμπνευσμένο στιχουργό Γεράσιμο Ευαγγελάτο και στον πολύ ταλαντούχο συνθέτη Θέμη Καραμουρατίδη!

Υ.Γ. Να σημειώσω τις πολύ όμορφες στιγμές της βραδιάς, όπου μία χορωδία (που δυστυχώς μου διαφεύγει το όνομά της), συνόδευσε την Νατάσσα Μποφίλιου, δίνοντας μια ακόμα μαγική νότα στο τόσο διαφορετικό μουσικό ταξίδι που ζήσαμε χτες.

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Από το μονόλογο ενός μανιώδους καπνιστή

Αποσπάσματα από το μονόλογο "Είμαι ένα λάθος" του Jan Fabre.

«Είμαι ένα λάθος / Γιατί δεν ανήκω σε καμία φυλή / Είμαι ένα λάθος / Γιατί νιώθω ακόμα περιέργεια / Γιατί δεν έχω δεσμούς με τη σημερινή κοινωνία / Γιατί μισώ τη μόδα / Γιατί έχω αποξενωθεί / Γιατί δεν πιστεύω τις ειδήσεις / Γιατί δεν μπορώ να υποκριθώ / Γιατί θέλω αυτό που δεν μπορώ / Γιατί δεν μου αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου / Γιατί θέλω να είμαι ένα λάθος / Γιατί δεν είμαι ανθρώπινο πλάσμα / Γιατί είμαι θεός / Γιατί πάντοτε σκότωνα / Κάθε εξαίσιο / παράφορό μου / έρωτα / με έναν άλλο / εξαίσιο παράφορο έρωτα / Λέω ψέματα; / Ή μήπως ήταν μόνο πόθος; / Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω / την αλήθεια από το ψέμα / Αυτό πάντα με κρατούσε ζωντανό / κι ακόμα με κρατάει / Είμαι ένα λάθος / Γιατί η επιθυμία μου είναι ακατανίκητη / πιο σφοδρή κι από την πείνα / και συνήθως πιο ακόρεστη / Η αναρχία της επιθυμίας / δε συμβιβάζεται / με τη ζωή / Είναι υπερβολικά ακραία / και σαρωτική / Μόνο ο θάνατος μπορεί να τη σώσει / να τη δεχτεί / Ανάβεις ένα τσιγάρο / για να γιορτάσεις τη χαρά / ή για να κρύψεις τη θλίψη σου / Δε θα μπορούσα να ξανακοιταχτώ / στον καθρέφτη / αν άφηνα τους γιατρούς / να με τρομοκρατήσουν / Δε θα ήξερα πώς να συνεχίσω τη ζωή μου / Και πώς να πεθάνω / Είμαι πιστός / στην απόλαυση / που με σκοτώνει...»

Διαβάστε περισσότερα...