Miss Izzy - "Την ελευθερία τη βρίσκεις μόνο στην πάλη γι' αυτήν."

Ελευθερωνόμαστε κύριοι. Στη δύση του έτους ελευθερωνόμαστε. Οι πολύ δύσκολες καταστάσεις προσφέρουν τα εξής: Καταρράκωση, ενδυνάμωση αναγκαστική ή συνδυασμό και των δύο. Εκεί παίζονται όλα τα στοιχήματα και όταν λέω «εκεί» εννοώ στη φάση που βρίσκεται ο καθένας. Τυχεροί αυτοί που ξαναγεννιούνται σαν τον Φοίνικα από τη στάχτη, άτυχοι οι υπόλοιποι που παραμένουν  σε αυτή. 

Οι αλλαγές ήταν πάντα μέρος του παιχνιδιού αλλά αυτή η φορά είναι διαφορετική.  Η πιεσμένη καθημερινότητα που δεν αφήνει περιθώρια και δεν επιτρέπει λάθη, θέλοντας και μη ανασύρει ιστορίες που πρέπει να κλείσουν, γυρίζει σελίδες, καταρρίπτει θεωρίες στο πέρασμα του ενός δευτερόλεπτου στο άλλο, λιμάρει τα πόδια αιώνιων θρόνων που τρίζουν στο υπόβαθρο και σε γενικές γραμμές ξεσκεπάζει ανθρώπους και προσωπικότητες. 

Όλοι μας έχουμε στα βάθη της ντουλάπας μας μυστικά ή περιπτώσεις που θέλουμε να θάψουμε κάτω από τον ήλιο. «Ουδείς αναμάρτητος» λένε κάποιοι και κουνάνε το κεφάλι. Δεν είναι η αποκάλυψη του αιώνα αυτή, ένα κοινό μυστικό μεταξύ μας είναι, όπως τόσα άλλα.

Τι γίνεται όμως όταν πια δεν υπάρχουν κρησφύγετα, βαριά μπαούλα με κλειδαριές που δεν έχουν κλειδί, όταν φτερούγες δικών μας ανθρώπων αδυνατούν να μας καλύψουν όπως όταν ήμασταν παιδιά;  Τι γίνεται όταν μια ανακοίνωση αλλάζει τις ζωές μας στη στιγμή; Όταν ένα τηλεφώνημα, όταν η φωνή που ακούμε μέσα από κύματα μας μεταφέρει χιλιόμετρα ψηλά στον ουρανό και ύστερα μας αφήνει να σπάσουμε σαν ένα ποτήρι που γλίστρησε μέσα από τα χέρια μας; Δραματική η τοποθέτηση της ρητορικής μου ερώτησης.

Ελευθερωνόμαστε κύριοι. Οι επιλογές παύουν να είναι αναρίθμητες και το πεδίο είναι πλέον ξεκάθαρο. Μας δίνεται η ευκαιρία να αποδείξουμε στον εαυτό μας και στους άλλους τις πραγματικές ιδιότητες μας. Ανακόπτουμε τις ελαφρότητες και τα υπερφίαλα  που μας πλασάρουν οι ματαιόδοξοι και καλούμε αυτούς σε έναν αγώνα ελληνορωμαϊκής πάλης. Τα χτυπήματα κάτω από τη μέση απαγορεύονται.

Η μάχη κρίνεται στα βλέμματα, στη στάση που έχουμε απέναντι στα πράγματα, στην αντοχή και στα ακλόνητα πειστήρια της διαδρομής μας έως τώρα.

Τι κι αν πέσαμε στην πορεία; Ο νικητής παραμένει πάντα εκείνος που δεσπόζει πάνω από το κεφάλι μας.

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Before Sunrise

“Think of it like this: jump ahead, ten, twenty years, okay, and you're married. Only your marriage doesn't have that same energy that it used to have, you know. You start to blame your husband. You start to think about all those guys you've met in your life and what might have happened if you'd picked up with one of them, right? Well, I'm one of those guys. That's me you know, so think of this as time travel, from then, to now, to find out what you're missing out on. See, what this really could be is a gigantic favour to both you and your future husband to find out that you're not missing out on anything. I'm just as big a loser as he is, totally unmotivated, totally boring, and, uh, you made the right choice, and you're really happy.”

Επειδή δεν είμαι σίγουρη αν έχεις φτιάξει την σωστή εικόνα στο μυαλό σου, πήγαινε πίσω στο 1995, σε ένα τρένο που κατευθύνεται αρχικά προς Βιέννη. Αγόρι γνωρίζει κορίτσι, φλερτάρουν και μάλλον τολμούν. Ή αλλιώς Ethan Hawke και Julie Delpy σε έναν εξαιρετικό “ύμνο“ στον έρωτα, εν ονόματι “Before Sunrise”. Αν έχουμε βρεθεί αρκετές φορές και έχω νιώσει οικεία μαζί σου, σε έχω ζαλίσει με αυτό το έργο, χωρίς να παραλείπω βέβαια και τη συνέχειά του, το “Before Sunset”. Αν και η δεύτερη κατά σειρά ταινία είναι γυρισμένη στο λατρεμένο μου Παρίσι, ξέρεις γιατί αγαπώ και την πρώτη, το νόημα της οποίας επέτρεψε μου να το εντοπίσω στις παραπάνω σειρές.

Ευκαιρίες λοιπόν.

Αναλογίσου πόσες φορές βρέθηκες να αναρωτιέσαι αν θα κατέβεις ή όχι από το “τρένο” σου. Αν θα παρακάμψεις την προγεγραμμένη σου πορεία γιατί ένας άνθρωπος μπήκε στη ζωή σου ξαφνικά ζητώντας σου απλά την ευκαιρία να τον γνωρίσεις. Ή μάλλον να γνωρίσεις εσένα καλύτερα μέσα από αυτόν. Αναλογίσου πόσες από αυτές τις φορές αρνήθηκες. Ξέρω. Τις περισσότερες.

Παραμέρισε τις σκέψεις και το παράπονο για τις ευκαιρίες που ζήτησες και δεν σου δόθηκαν. Δεν είναι αυτή η ουσία. Δεν μπορείς να επέμβεις. Δεν θέλεις να επέμβεις.

Εσύ όμως; Τις έδωσες; Όχι; Αρνήθηκες; Γιατί; Φοβάσαι; Τι; Εσένα μάλλον. Θα κατέβεις; ‘Λάθος’ στάση; Στην επόμενη; Πάλι όχι; Κι αν; Κι αν είναι η ‘σωστή’; Το ξέρεις; Όχι. Τώρα; Και που να πας; Πάλι φοβάσαι; Ποιος είναι αυτός; Κάτι διαφορετικό από αυτό που έχεις φτιάξει στο μυαλό σου; Σίγουρα; Το ξέρεις; Και που να πας; Εμπιστεύεσαι; Αμφιβάλλεις; Για αυτόν ή για σένα; Φοβάσαι; ΤΟΛΜΑΣ;

Μην ψάξεις τις απαντήσεις στη δεύτερη ταινία. Δεν θα τις πάρεις. Κάνε την χάρη στον εαυτό σου και αναλογίσου.

Τις ευκαιρίες.

Υ.Γ. Τα credits στη φίλη μου την Ε. που μου υπέδειξε την ταινία πριν από μία δεκαετία περίπου, σίγουρη ότι θα την αγαπήσω. Και ξέρω ότι για να με διαβάζεις τώρα, θα την αγαπήσεις κι εσύ.

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Άν...

Με τα δρώμενα των τελευταίων ημερών, θυμήθηκα ένα αγαπημένο μου ποίημα, του οποίου θα μπορούσα να αναρτήσω κάποια από τις πολλές μεταφρασμένες εκδοχές του, αλλά θεωρώ ότι μερικά πράγματα πρέπει απλά να μένουν και να αναπαράγονται αυτούσια...



If,

by Rudyard Kipling

If you can keep your head when all about you
are losing theirs and blaming it on you,
If you can trust yourself when all men doubt you,
but make allowance for their doubting too;

If you can wait and not be tired by waiting,
or being lied about, don't deal in lies,
or being hated, don't give way to hating,
and yet don't look too good, nor talk too wise;

If you can dream-and not make dreams your master;
If you can think-and make thoughts your aim;
If you can meet with triumph and disaster,
and treat those two impostors just the same;

If you can bear to hear the truth you've spoken
twisted by knaves to make a trap for fools,
or watch the things you gave your life to, broken,
and stoop and build 'em up with worn-out-tools;

If you can make one heap of all your winnings,
and risk it on one turn of pitch-and-toss,
and lose, and start again at your beginnings
and never breathe a word about your loss;

If you can force your heart and nerve and sinew
to serve your turn long after they are gone,
and so hold on when there is nothing in you
except the will which says to them: «Hold on!»

If you can talk with crowds and keep your virtue,
or walk with Kings-nor lose the common touch,
if neither foes nor loving friends can hurt you,
If old men count with you, but none too much;

If you can feel the unforgiving minute
with sixty seconds' worth of distance run,
yours is the Earth and everything that's in it,
and which is more- you'll be a Man, my son!

Παρ'όλα αυτά...ΑΝ υπάρχει διάθεση, εδώ οι περισσότερες μεταφράσεις αυτού: http://www.pegas.gr/agon/an.htm


Διαβάστε περισσότερα...

Miss Izzy - NOSTALGIA

Nostalgia - it's delicate, but potent. Teddy told me that in Greek, "nostalgia" literally means "the pain from an old wound." It's a twinge in your heart far more powerful than memory alone. This device isn't a spaceship, it's a time machine. It goes backwards, and forwards... it takes us to a place where we ache to go again. It's not called the wheel, it's called the carousel. It let's us travel the way a child travels - around and around, and back home again, to a place where we know we are loved.

Mad Men - Memorable quotes


...Πόση δύναμη μπορούν να κρύβουν οι λέξεις;

http://youtu.be/suRDUFpsHus


Διαβάστε περισσότερα...

Χριστός ανέστη ή όχι, μικρό το κακό.

Η ανάσταση του Χριστού επισφραγίζει τη σύνδεση του Χριστού με το Θεό, ως υιού και ταυτόχρονα τη βάση του Χριστιανισμού. Χωρίς την ανάσταση η αλήθεια είναι πως η δύναμη της εκκλησίας θα ήταν λιγότερη καθώς και οι πιστοί. Κάθε θρησκεία επιδιώκει μια ιστορία τέτοιου υπερφυσικού χαρακτήρα και ώστε να προσδώσει «κύρος» σε ό,τι πρεσβεύει. Μήπως όμως με την ανάσταση το παράκανε;

Η ιδέα της ανάστασης αν δεν αφορά την πραγματική αλλαγή ενός ανθρώπου από την κατάσταση του θανάτου σε αυτήν της ζωής, αλλά συμβολίζει την ανάσταση της ψυχής που ενδέχεται να επέλθει μέσω της πίστεως, τότε είναι απολύτως θεμιτή. Η μεταφορική έννοια της αναμόρφωσης, της ανάπλασης ενός ανθρώπου, ίσως μετανοιωμένου, ίσως παραπλανημένου ο οποίος «σώζεται» ακολουθώντας το κήρυγμα για την αγάπη και την αλληλεγγύη του Χριστού είναι αποδεκτή. Οι υπόλοιπες ερμηνείες δυστυχώς απευθύνονται κυρίως σε ανθρώπους  που περισσότερο έχουν ανάγκη παρά νου.

Τι πραγματικά σημαίνει όμως η «μη» ανάσταση του Χριστού. Ποιος ήταν πραγματικά αυτός ο οποίος εργάστηκε τόσο μεθοδευμένα, έπλασε τόσες ιστορίες και θυσιάστηκε για το όνομά του;

Ένας πανέξυπνος άνθρωπος ή ένα πιόνι πανέξυπνων ανθρώπων που εξαγοράστηκε με αντάλλαγμα να μείνει στην αιωνιότητα ενώ άλλοι θα καρπώνονται εσαεί ό,τι έσπειρε; Μήπως ήταν απλώς ένας φιλόδοξος, εγωμανής, εγωκεντρικός χαρακτήρας ενός καλοστημένου έργου ο οποίος θυσίασε τη ζωή του για το αιώνιο όνομά του;  Ή ήταν όντως υιός του Θεού που τον έστειλε στη γη να νουθετήσει τους θνητούς και να σφραγίσει την πίστη μέσω της θυσίας και της ανάστασης; Ποια ιστορία είναι πιο πιστευτή, πιο κοντά στον άνθρωπο και τα κίνητρά του; Ό,τι και να ήταν, μικρό το κακό.

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Αγαπημένη και πάντα ''επίκαιρη'' Κική...

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 1948

Κρατῶ λουλοῦδι μᾶλλον.
Παράξενο.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε κῆπος κάποτε.

Στὸ ἄλλο χέρι
κρατῶ πέτρα.
Μὲ χάρη καὶ ἔπαρση.
Ὑπόνοια καμιὰ
ὅτι προειδοποιοῦμαι γι᾿ ἀλλοιώσεις,
προγεύομαι ἄμυνες.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε ἄγνοια κάποτε.΄

Χαμογελῶ.
Ἡ καμπύλη του χαμόγελου,
τὸ κοῖλο αὐτῆς τῆς διαθέσεως,
μοιάζει μὲ τόξο καλὰ τεντωμένο,
ἕτοιμο.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε στόχος κάποτε.
Καὶ προδιάθεση νίκης.

Τὸ βλέμμα βυθισμένο
στὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα:
τὸν ἀπαγορευμένο καρπὸ
τῆς προσδοκίας γεύεται.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε πίστη κάποτε.

Ἡ σκιά μου, παιχνίδι τοῦ ἥλιου μόνο.
Φοράει στολὴ δισταγμοῦ.
Δὲν ἔχει ἀκόμα προφθάσει νὰ εἶναι
σύντροφός μου ἢ καταδότης.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασ᾿ ἐπάρκεια κάποτε.

Σὺ δὲν φαίνεσαι.
Ὅμως γιὰ νὰ ὑπάρχει γκρεμὸς στὸ τοπίο,
γιὰ νά ῾χω σταθεῖ στὴν ἄκρη του
κρατώντας λουλούδι
καὶ χαμογελώντας,
θὰ πεῖ πὼς ὅπου νά ῾ναι ἔρχεσαι.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
ζωὴ πέρασες κάποτε.


Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - "Σχετικό κι επίκαιρο λοιπόν...."

"Συνέντευξις" , της Κικής Δημουλά

Φυσικά και ονειρεύομαι.
Ζει κανείς μόνο μ' ένα ξερό μισθό;
Πόσο συχνά;
Κάθε που εγκαταλείπουν συχνότατα όλοι.
Επηρεάζουν τους απόντες τα όνειρά σας;
Βέβαια. Το ξανασκέφτονται καλά και μάλλον
μετανιώνουν οριστικά τους όλοι.
Είναι ελευθέρα η είσοδος;
Όχι εντελώς. Ζητάω την άδεια του ονείρου
πριν ελπίσω. Μου την δίνει εν γένει
μαζί με κάποιες οδηγίες αυστηρές.
Να πιστέψω δίχως ν' αγγίξω
να μη μιλήσω διόλου στον καπνό
γιατί είναι υπνοβάτης και θα πέσει
μόνο δια του βλέμματος ν' αφήσω
το αίτημά μου στην κρεμάστρα
ό,τι μου δοθεί να το δεχτώ
κι ας μην έχει καμιά ομοιότητα
μ' αυτό που ζωγραφίζει η έκκλησή μου -
θα την επανέβρει μόλις ξαναχαθεί.
Ένα μόνο δεν μου δίνει το όνειρο.
Το όριο.
Ως που να κινδυνέψω.
Γιατί τότε πιά δεν θα ήταν όνειρο.
Θά 'ταν γεράματα.

Πολύ ωραία απόδοση από την Μάρω Βουμβάκη στο παρακάτω video...

http://www.youtube.com/watch?v=7h0PFGrQNk4


Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - "Μόνο τα όνειρα θυμάμαι, γιατί τα βλέπω νύχτα..."

Με την καινούρια εμφάνιση του blog, μου θύμισες μια πολύ αγαπημένη "στιγμή'' του Οδυσσέα Ελύτη....

Μαρία Νεφέλη και απόσπασμα από την Παρουσία λοιπόν...

Ακολουθεί και η συγκλονιστική απαγγελία από τον Γιάννη Μπέζο και την Τάνια Τσανακλίδου....

"Τίποτα δεν κατάλαβε. Όλη την ώρα μου ΄λεγε "θυμάσαι;" Τι να θυμηθώ. Μονάχα τα όνειρα θυμάμαι γιατί τα βλέπω νύχτα. Όμως τη μέρα αισθάνομαι άσχημα - πως να το πω: απροετοίμαστη. Βρέθηκα μέσα στη ζωή τόσο άξαφνα - κει που δεν το περίμενα καθόλου. Έλεγα "μπα θα συνηθίσω". Κι όλα γύρω μου έτρεχαν. Πράγματα κι άνθρωποι έτρεχαν, έτρεχαν - ώσπου βάλθηκα κι εγώ να τρέχω σαν τρελή. Αλλά φαίνεται, το παράκανα. Επειδή - δεν ξέρω - κάτι παράξενο έγινε στο τέλος. Πρώτα έβλεπα τον νεκρό κι ύστερα γινόταν ο φόνος. Πρώτα ερχόταν το αίμα κι ύστερα ο χτύπος κι η κραυγή. Και τώρα, όταν ακούω να βρέχει δεν ξέρω τι με περιμένει..."

http://www.youtube.com/watch?v=JNIBsd1A_n8

Διαβάστε περισσότερα...

Μικρόκοσμος

Και να τι θέλω τώρα να σας πω
μες στις Ινδίες, μέσα στην πόλη της Καλκούτας

φράξαν το δρόμο σ’ έναν άνθρωπο
αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο 'κει που εβάδιζε
Να το λοιπόν γιατί δεν καταδέχομαι
να υψώσω το κεφάλι στ' αστροφώτιστα διαστήματα
Θα πείτε: «τ' άστρα είναι μακριά
κι η γη μας τόσο δα μικρή»
Ε, το λοιπόν, ότι και να είναι τ' άστρα
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω
Για μένα το λοιπόν το πιο εκπληκτικό
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο
είν’ ένας άνθρωπος που τον 'μποδίζουν να βαδίζει
είν’ ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

είν’ ένας άνθρωπος που τον 'μποδίζουν να βαδίζει
είν’ ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε

                                                          Ναζίμ Κιχμέτ
Μελοποίηση: Θάνος Μικρούτσικος


http://www.youtube.com/watch?v=yt5RDNwIv5E

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Γιατί σιχάθηκα...κι ο νοών, νοείτω..

Όσο μπορείς
Κωνσταντίνος Καβάφης

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.


Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Όρια...

Επηρεασμένη ακόμα από την προηγούμενη εβδομάδα…

Όρια

από τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο.

Μια πολυτέλεια μη στερήσεις ποτέ από τον εαυτό σου: τα όρια του. Είτε φτάνουν μέχρι την πόρτα του σπιτιού σου, είτε μέχρι το φεγγάρι και τα μεγαλύτερα βάθη της θάλασσας, μην παρασυρθείς κι αφήσεις άλλους να σε χαρτογραφήσουν. Αν δε βάλεις εσύ τα όρια σου, δε θα σε ταξιδέψει κανείς σωστά, όσο κι αν το επιθυμήσεις. Βάλε στο μυαλό σου καλά ότι "γίνομαι τα πάντα" δε σημαίνει "δεν τελειώνω πουθενά": "Γίνομαι τα πάντα" σημαίνει "εδώ που τελειώνω, για κάποιον γίνομαι πατρίδα". Γιόρτασε τα όρια σου. Θα διώξουν αρκετούς τυχοδιώκτες και θαλασσοπόρους του άπειρου από κοντά σου‧ αυτούς όμως δεν τους έχεις ανάγκη. Δε θα σε κατοικούσαν έτσι κ αλλιώς για πολύ. Εσύ ζητούσες πάντα τους ταξιδευτές που έψαχναν πατρίδες. Ο Οδυσσέας είναι το παράδειγμά σου κι όχι ο Μαγγελάνος. Αυτός που γύρισε μύθο και αλήθεια για τα στενά όρια μιας αγαπημένης πατρίδας κι όχι εκείνος που γύρισε τον κόσμο για να οριοθετήσει το άγνωστο. Κι αν στο μέτρημα των ορίων σου δε βγεις νέα Ήπειρος, ούτε καν μια χώρα, αλλά ένα μικρό νησάκι χαμένο σ' έναν αχανή ωκεανό, ζήσε τη χαρά της μοναδικότητας σου, εστίασε στις ανάγλυφες διαφορές σου από κάθε Ήπειρο, χώρα ή άλλο νησί. Κι αν δεν είσαι η γη της επαγγελίας για όλους, μη δώσεις σημασία. Λίγοι θα σε ταξιδέψουν, λίγοι θα σε κατοικήσουν, ένας θα σου δώσει το οριστικό σου όνομα. Αυτό που θα υπαγορεύσει το σχήμα που θα σου χαρίσουν τα όρια σου. Τα μοναδικά. Ο εαυτός σου.

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Από το μονόλογο ενός μανιώδους καπνιστή

Αποσπάσματα από το μονόλογο "Είμαι ένα λάθος" του Jan Fabre.

«Είμαι ένα λάθος / Γιατί δεν ανήκω σε καμία φυλή / Είμαι ένα λάθος / Γιατί νιώθω ακόμα περιέργεια / Γιατί δεν έχω δεσμούς με τη σημερινή κοινωνία / Γιατί μισώ τη μόδα / Γιατί έχω αποξενωθεί / Γιατί δεν πιστεύω τις ειδήσεις / Γιατί δεν μπορώ να υποκριθώ / Γιατί θέλω αυτό που δεν μπορώ / Γιατί δεν μου αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου / Γιατί θέλω να είμαι ένα λάθος / Γιατί δεν είμαι ανθρώπινο πλάσμα / Γιατί είμαι θεός / Γιατί πάντοτε σκότωνα / Κάθε εξαίσιο / παράφορό μου / έρωτα / με έναν άλλο / εξαίσιο παράφορο έρωτα / Λέω ψέματα; / Ή μήπως ήταν μόνο πόθος; / Δεν μπορούσα να ξεχωρίσω / την αλήθεια από το ψέμα / Αυτό πάντα με κρατούσε ζωντανό / κι ακόμα με κρατάει / Είμαι ένα λάθος / Γιατί η επιθυμία μου είναι ακατανίκητη / πιο σφοδρή κι από την πείνα / και συνήθως πιο ακόρεστη / Η αναρχία της επιθυμίας / δε συμβιβάζεται / με τη ζωή / Είναι υπερβολικά ακραία / και σαρωτική / Μόνο ο θάνατος μπορεί να τη σώσει / να τη δεχτεί / Ανάβεις ένα τσιγάρο / για να γιορτάσεις τη χαρά / ή για να κρύψεις τη θλίψη σου / Δε θα μπορούσα να ξανακοιταχτώ / στον καθρέφτη / αν άφηνα τους γιατρούς / να με τρομοκρατήσουν / Δε θα ήξερα πώς να συνεχίσω τη ζωή μου / Και πώς να πεθάνω / Είμαι πιστός / στην απόλαυση / που με σκοτώνει...»

Διαβάστε περισσότερα...