Mimi - "Nsquared Live στο Φεστιβάλ Λαδωνίδα - Cinnamon"

10ο festival Λαδωνίδα – Cinnamon

27 – 28 – 29 Ιουλίου 2012 (Π.Σ.Κ.)

Για 10η συνεχόμενη χρονιά δίνει το παρόν το festival στη λίμνη του Λάδωνα. Σ’ ένα καταπράσινο τοπίο που διακόπτεται από το γαλάζιο του νερού, μακριά από την εκκωφαντική και παράτονη οικιστική επέμβαση του ανθρώπου, μ’ ένα και μοναδικό, απόλυτα εναρμονισμένο κτίσμα, δίπλα στις όχθες της λίμνης, νέοι αλλά και πιο έμπειροι μουσικοί δένουν τις νότες τους με τον απόηχο της μουσικής του Απόλλωνα που κάποτε πολιορκούσε την κόρη του Λάδωνα, Δάφνη στις όχθες του ποταμού. Το festival διοργανώνεται από την Κανέλα με πολύ αγάπη για τη μουσική και με την πρόθεση να δίνεται βήμα σε νέους μουσικούς που βρίσκονται στο ξεκίνημα της καριέρας τους και χώρος αναπόλησης και επιστροφής στους πιο έμπειρους. Μέσα στα 10 αυτά χρόνια πολλοί νέοι πειραματίστηκαν αλλά και οραματίστηκαν σ’ αυτό το απείρου ομορφιάς τοπίο. Φέτος για άλλη μια χρονιά καλούμε τους λάτρεις της φύσης, της μουσικής και του ελεύθερου camping, να συμμετέχουν με την παρουσία τους.

Την Παρασκευή ξεκινάνε οι μουσικές περιπλανήσεις με την εξαιρετική νεαρή φωνή της Κων/να Τσούκαλη σε ήχους soul και blues και είναι σίγουρο ότι μια μέρα θα λέμε με περηφάνια την άκουσα στη Λαδωνίδα. Την συνοδεύει στο πιάνο η κυρία Αμαλία Γούλα, δασκάλα της και μέντορας της. Ακολουθούν οι φουριόζοι ¨πιτσιρικάδες¨ Crashed NOTES (www.facebook.com/pages/Crashed-NOTES) σε ελληνικό και ξένο rock ρεπερτόριο. Έπονται οι Liquid Lake, ντόπιοι, ερασιτέχνες αλλά παθιασμένοι με τον τόπο και τη μουσική, με rock δημιουργίες για κιθάρα, ντραμς και φωνή. Τη βραδιά θα κλείσει ο ¨γερόλυκος¨ του rock Νick Lagkas μέλος των Gravel και αργότερα των Rockfeller που θα μας ταξιδέψει με την κιθάρα του κάτω από τον καθάριο έναστρο ουρανό.

Το Σάββατο αναμένεται πιο επεισοδιακό αλλά και απρόβλεπτο με τους The big breast theory blues band (www.facebook.com/TBBTBLUESBAND) να ανοίγουν τη βραδιά με ήχους blues όπως δηλώνει και τ’ όνομα τους ενώ στη συνέχεια οι Συνωμότες του Ήχου (www.facebook.com/giannhs.ianart) θα μας θυμίσουν το στίχο του Άσημου σε μια συνωμοσία rock ήχων. Τη βραδιά θ’ απογειώσουν οι Nsquared (www.nsquaredteam.com) με τους Νίκο Κοριατόπουλο & Νίκο Πουλή στα decks μαζί με τον Χρήστο Πολύδωρο στο σαξόφωνο σε Deep House ήχους για μια ατελείωτα απολαυστική dance night.

Σε διαφορετικό ύφος αλλά απόλυτα εναρμονισμένη με το πνεύμα του festival η Κυριακή έχει να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα με την νεαρή Κων/να να αποδίδει έντεχνους ήχους και τη ρεμπέτικη κομπανία με τους Τσαβατόπουλο στο μπουζούκι και τραγούδι, Σενίχ στο βιολί και Πουλή στην κιθάρα και τραγούδι ν’ αποδίδουν γνώριμες μελωδίες και όχι μόνο.

Πάρτε τη σκηνή σας, το μαγιό σας και την καλή σας διάθεση και ελάτε ν’ απολαύσετε ένα ‘παραλαδώνιο’ τριήμερο γεμάτο μουσική. Η Κανέλα (η κυρά της λίμνης) θα φροντίσει εκτός από τ’ αυτιά σας να ευφρανθούν και τα μάτια σας με τους πίνακες της. Αλλά και το στομάχι σας δε θα μείνει παραπονούμενο.

Είσοδος ελεύθερη και όσοι πιστοί προσέλθετε! 

Για περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://www.facebook.com/events/205247579603697/ 

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Ακούσατε, ακούσατε..

Προχτές ο φίλος μου ο Νίκος μου έστειλε ένα δελτίο τύπου για το καινούριο διπλό CD του Craig Walker, του τραγουδιστή που γνωρίσαμε μέσα από τους Archive, για να το αναδημοσιεύσω κι εδώ. Με παρότρυνε να επέμβω βάζοντας την δική μου προσωπική πινελιά στο δελτίο. Αφού το διάβασα, και διόρθωσα κάτι ορθογραφικά (ο καθένας μας με τις ιδιοτροπίες του), διαπίστωσα για μια ακόμα φορά την τρομερή προσπάθεια που έχουν κάνει αυτά τα παιδιά και το πού έχουν ήδη «φτάσει». Μην αναρωτιέσαι. Φυσικά δεν «πείραξα» ούτε κόμμα. Ποια παιδιά; Τι σχέση έχει ο Craig Walker μαζί τους; Δεν μπορεί να μην έχεις καταλάβει. Διάβασε παρακάτω και κυρίως άκου..

«Η φωνή που συνδέθηκε με τις μεγαλύτερες επιτυχίες των Archive, ο Ιρλανδός Craig Walker, κυκλοφορεί μέσα Οκτώβρη 2011 σε Ελλάδα & Κύπρο, το νεο διπλό CD remix album "Siamese" από την Plus Rec. Γνωστός από την συμμετοχή του με το συγκρότημα Archive την χρυσή περίοδο 2002 - 2005, όπου κυκλοφόρησε 3 δίσκους με την φωνή του. Το διάστημα αυτό οι Archive άρχισαν να γίνονται ολοένα και περισσότερο γνωστοί στο κοινό, ιδιαίτερα στην Γαλλία και την Πολωνία. Με αυτούς τους 3 δίσκους, οι Archive σταμάτησαν να είναι πλέον trip hop & electronica και ήρθαν πιο κοντά σε ψυχεδελικό και progressive rock. H συμμετοχή του Walker στην αλλαγή κατεύθυνσης της μπάντας ήταν καθοριστική και οι Archive έδωσαν έναν από τους πολύ σημαντικούς δίσκους των 00s το "You all look the same to me" (2002). Ακολούθησαν το επιτυχημένο album "Noise" δυο χρόνια αργότερα και η σύνθεση του soundrack της γαλλικής ταινιας "Michel Vaillant", που ήταν και η τελευταία δουλεια του Walker με την μπάντα. Το 2005 οι δρόμοι του Craig Walker με τους Archive χωρίζουν, με τον τραγουδιστή να ακολουθεί solo καριέρα και σήμερα να βρίσκεται σε μια απο τις δημιουργικότερες φάσεις της καριέρας του, κυκλοφορώντας το 2010 ένα εξαιρετικό ντεμπούτο album το "Siamese". Τον Ιούνιο του 2011 ο Walker υπογράφει δισκογραφικό συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρία Plus Rec για την κυκλοφορία ενός διπλού album σε Ελλάδα & Κύπρο. Το album θα είναι το remix CD του "Siamese" σε πιο ηλεκτρονικό ύφος, με mix από γνωστούς παραγωγούς του εξωτερικού και της Ελλάδας, ενώ θα περιέχει bonus και το original album. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αρχικά θα γίνει αποκλειστικά για την χώρα μας και από τον Νοέμβριο του 2011 ο Craig Walker θα κάνει tour σε Ελλάδα και Κύπρο για την προώθηση του νέου του album. Ο Craig Walker επίσης συμμετέχει στο soundtrack της ταινίας “Colombiana” γράφοντας τους στίχους για το κομμάτι της Phoebe Killdeer And The Short Straws – Fade Out Lines. Σε αυτό το διπλό cd υπάρχει και μια Κορινθιακή πινελιά, πιο συγκεκριμένα συμπεριλαμβάνονται και οι δικοί μας NSQUARED ( Νίκος Κοριατόπουλος & Νίκος Πουλής www.nsquaredteam.com) σε ένα πολύ καλό Deep House Remix που έχουν κάνει σε ένα από τα ολοκαίνουργια τραγούδια του Craig Walker με τίτλο “Ghosts” το οποίο σύμφωνα με έγκυρες πηγές έχει παρελάσει ήδη από τα decks του πολύ γνωστού DJ και παραγωγού της Bedrock Records Sasha.»

Και τώρα που μπήκες στο νόημα, άκου και το κομμάτι και με την πρώτη ευκαιρία κοίτα να τους γνωρίσεις.

Τιμή μου._

Διαβάστε περισσότερα...

ΠΥΞ ΛΑΞ - LIVE ATHENS O.A.K.A. 13/07/2011

Τι κι αν ο ήχος δεν ήταν τέλειος, τι κι αν τα τραγούδια ήταν λίγο-πολύ σε μια πρόχειρη σειρά, τι κι αν όπως φάνηκε πολλές πρόβες δεν είχαν κάνει...(!), οι ΠΥΞ ΛΑΞ είναι το πιο επιτυχημένο ελληνικό συγκρότημα όλων των εποχών, και χθες ήταν η απόδειξη.

Ποιος άλλος Έλληνας καλλιτέχνης ή συγκρότημα, αυτήν την εποχή μπορεί να συγκεντρώσει 70.000 ανθρώπους για μια συναυλία; Έβλεπες μικρά παιδιά 17-18 που ίσως να μην τους είχαν ξανακούσει ζωντανά, έβλεπες τριαντάρηδες με δάκρυα στα μάτια  να θυμούνται τα "ζωηρά" νιάτα τους και πενηντάρηδες να αναπολούν τις δικές τους άλλες εποχές.

Η συναυλία ξεκίνησε με το "Μοναξιά μου όλα" με εκπληκτικό παλμό από μια υπέροχη αρένα. Έμπειρη. Και πώς να μην ήταν αφού ήταν το κοινό τους 20 χρόνια τώρα με αμέτρητες συναυλίες στο αίμα του. Με τα μπουγέλα, τα ρούχα στον αέρα στο "Πετάς τα ρούχα σου ψηλά", με τα πόδια να μην πατούν στο έδαφος για πάνω από ένα δευτερόλεπτο. Έλειπε η σκόνη στο στόμα...αλλά Ο.Α.Κ.Α. είναι αυτό.

Το ρεπερτόριο συνεχίστηκε χωρίς εκπλήξεις ."Φωτιά" και "Πούλα με" από τον Μπάμπη, ο Μάνος σε βίντεο στο "Εσύ εκεί", "Ανόητες αγάπες" του Χάρη και του Πάνου σε αποθέωση. Και όταν έκανε διάλειμμα η ορχήστρα, οι δυο τους με ακουστικές κιθάρες, μόνοι τους με τους 70.000, στο αποκορύφωμα της συναυλίας. Η ορχήστρα ξανά για το "Δε θα δακρύσω πια για σένα" και το μεγάλο φινάλε "Γιατί έπαψες αγάπη να θυμίζεις".

Αυτό ήταν. Το τέλος μιας υπέροχης εποχής. Της καλύτερης, της δυνατότερης και της αυθεντικότερης. Την εποχή της ανεμελιάς, του rock, της επανάστασης, της τρέλας. Την εποχή που το ηλιοβασίλεμα είχε νόημα, τα κορίτσια ήταν όμορφα και οι μπύρες ήταν στα χαλίκια.

Δε λέμε εις το επανιδείν. Δε θέλουμε να χαλάσει αυτή η ανάμνηση. Το πήραμε απόφαση πια πως όλα αυτά τελείωσαν. Απλώς ευχαριστούμε.

Διαβάστε περισσότερα...

Λ. Παπαδόπουλος - Αρλέτα: Μακριά (εμείς) κι αγαπημένοι

Τι λάθος! Τι σφάλμα τρομερό! Για Τρίτη δε μοιραίο! Στο Σταυρό του Νότου εμφανίζονται η Αρλέτα με το Λάκη. Ο Λάκης είναι Θεός αλλά τι να σώσει ο άνθρωπος; Πόσα να μαζέψει ένα ολόκληρο βράδυ; Δε μιλάμε απλώς για μια ιδιόρρυθμη καλλιτέχνη. Αλλά για ένα τεράστιο νούμερο. Αφού μας έδωσε συγχαρητήρια για το καλό μας γούστο κτλ, μας ζήτησε να κλείσουμε τα κινητά μας (εκτός αν είμαστε γιατροί ή πυροσβεστες ή κατι άλλες μαλακίες). Λες πάει στο διάολο έτσι κι αλλιώς δεν ήρθα να μιλήσω στο τηλέφωνο. Απλώς σου τη σπάει να στο ζητάει με το καλησπέρα και δη στο Σταυρό του Νότου και όχι στο Ηρώδειο. Αυτή δηλαδή από τα καμαρίνια είχε εκνευριστεί γιατί κάποιου το τηλέφωνο ενδεχομένως να χτυπήσει κάποια στιγμή μέσα στη νύχτα και έσπευσε να το προλάβει. Πάμε παρακάτω. Αφού εμφανίστηκε σαν το Βουδα σε μια καρέκλα στο κέντρο κάνοντας κρύα σχόλια για την επικαιρότητα (ευτυχώς τα μάζευε ο άλλος), άρχισε να λέει και κάτι άγνωστα τραγουδια αδερφάκι μου να μην ξέρεις που να κρυφτείς. Και δεν μπορούσες να πάρεις και τηλέφωνο. Ευτυχώς έφυγε. Ο Λάκης πολύ καλός, τα γνωστά (για να σε εκδικηθώ, τσίχλα δίχως ζάχαρη, γυριστρούλα κτλ.) και τα λίγο πιο άγνωστα (βρώμικα φιλιά, κάτι γλυκό, γοριλάκι κτλ.) Λένε κάποια μαζί και ξανά μόνη της. Εφιάλτης. Αφού μας ενημέρωσε ότι το πρόγραμμα έχει διαφορετικες εντάσεις και εν πολλοίς να μιλάμε μόνο όταν έχει μεγάλη ένταση και να το βουλώνουμε στη χαμηλή (πάλι παρατήρηση με το που βγήκε) πάμε για φινάλε. Ξεκινάει να τραγουδάει "Δρόμοι παλιοί που αγάπησα, και μίσησα ατέλειωτα...κτλ..ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ...ΣΤΟΠ. Σταματάει το τραγούδι (εκεί που σε έχει συνεπάρει και έχεις ξεχάσει την απαίσια βραδιά) για να κάνει παρατήρησει σε κάποιον που μιλούσε. Ε, άει στο διάολο λέω εγω. Τζαμπα και τα 65 ευρω που κανει το κρασί το λευκό παρακαλώ.

Διαβάστε περισσότερα...

Absolute Ensemble vs Θάνατος διάλεξε θάνατο (έρχεται πιο φθηνά)

Μεγάλοι fun του Αλκίνοου Ιωαννίδη ξεκινούμε να τον απολαύσουμε σε μια συναυλία στη Μικρή Επίδαυρο παρέα με ένα Jazz συγκρότημα ψιλοάγνωστο σε εμάς αλλά πόσο χάλια να είναι αφού θα τραγουδάει ο Αλκίνοος;; Πολύ. Πάρα πολύ. Αφού μάθαμε μεσαιωνικά κυπριακά για ολόκληρο το πρώτο μέρος διασκευασμένα "τύπου" Jazz (όπου Jazz σημαίνει ένας τρελός μαέστρος να χοροπηδάει χωρίς λόγο, άθλιες ενορχηστρώσεις, και ένας ήχος από Ross στους Friends χωρίς υπερβολή), στο δεύτερο μέρος το πρόγραμμα έγραφε μερικούς τίτλους τραγουδιών του Αλκίνοου. Πού τέτοια τύχη! Είχαν μετατραπεί σε ατελείωτες Jazzοηδείς διασκευές, διάρκειας τουλάχιστον 10 λεπτών το καθένα όπου στη μέση του τραγουδιού ξεχνούσες ποιο λένε. Για τέτοια παπάρα μιλάμε!!! Και εκεί που άρχισες να ασχολείσαι με τα αγοράκια που ψιλοχαϊδεύονται στην μπροστινή σειρά και τα  γιγαντίων διαστάσεων κουνούπια και άλλα αρπακτικά έντομα μήπως βρεις λίγο ενδιαφέρον να περάσει η ώρα, τελειώνει το πρόγραμμα και κάποιοι, οι οποίοι θα πρέπει να διωχθούν ποινικά, χειροκροτούν (από ευγένεια) για το encore. Και βγαίνουν λοιπόν και τι μας λέει ο Αλκίνοος; Δεν έχουν κάνει πρόβες άλλα τραγούδια οπότε θα μας πουν δύο που έχουμε ήδη ακούσει! Και δώστου πάλι τα μεσαιωνικά κυπριακά και δώστου πάλι ατελείωτα κλαπατσίμπαλα και δώστου τα μπροστινά αγοράκια να ξαναχαμουρεύονται. ώσπου τελείωσε οριστικά. Το χειροκρότημά μας άλλο πράγμα! Λύτρωση σε αρχαία (μεσαιωνική κυπριακή) τραγωδία!

Σήμερα 17/07 έχει και δεύτερη εμφάνιση. Μην πάτε. Ακόμα και αν έχετε βγάλει εισιτήρια μην πάτε. Μην τα χαρίσετε. Ξεχάστε τα. Κοιμηθείτε νωρίς. Καληνύχτα.

Διαβάστε περισσότερα...

Mimi - Νατάσσα Μποφίλιου.-

«Κοίτα εγώ, αν μου επιτρέπεις, δεν είμαι μόνο αυτό που βλέπεις….». Κι όμως η κυρία Μποφίλιου, αντίθετα με αυτό που τραγουδάει, είναι ακριβώς αυτό που βλέπουμε …μια ανερχόμενη(ή μήπως φτασμένη;) συγκλονιστική τραγουδίστρια! Για καλή μου τύχη εχτές παραβρέθηκα στη συναυλία που έδωσε στο Τεχνόπολις στο Γκάζι και έχω να πω μόνο τα καλύτερα. Δυστυχώς, σε αντίθεση με τους περισσότερους εκεί, δεν είχα μελετήσει τα τραγούδια της κ γενικότερα το καλλιτεχνικό της παρελθόν, πράγμα που θα μπορούσε να προμηνύει –τουλάχιστον- την αμηχανία μου.( Αν μη τι άλλο, στις συναυλίες πας «διαβασμένος» …για να περάσεις εσύ καλά στην ουσία. ) Από τα λίγα δείγματα δουλειάς της που είχα ακούσει, ήμουν προετοιμασμένη για μια βραδιά κάπως στενάχωρη, μιας και θεωρώ τα τραγούδια της βαθιά συναισθηματικά και «αιχμηρά» για τους περισσότερους. Κι ενώ λοιπόν οι περισσότεροι οιωνοί ήταν εναντίον μου, (να αναφέρω ότι το Γκάζι δεν είναι και από τις αγαπημένες μου περιοχές), η βραδιά εξελίχθηκε μαγικά. Πέρασαν τέσσερις ολόκληρες ώρες χωρίς να το καταλάβω …με το 80% των ακουσμάτων να είναι άγνωστα σε μένα, κ παρ όλα αυτά να κρέμομαι κυριολεκτικά από τα χείλη της για να μην χάσω στίχο και νότα! Μαγευτική, πρωτότυπη και επιβλητική! Είναι τουλάχιστον συγκινητικό να βλέπεις τέτοιες παρουσίες σε αυτή την ηλικία, να ξεχωρίζουν απ’ όλη αυτή την ηλίθια μάζα του τόσο ψεύτικα κατεργασμένου δήθεν. Τα υπόλοιπα από χτες? Όλα μα όλα τα τραγούδια της!!! … Αξίζει τον κόπο!

Πολλά συγχαρητήρια λοιπόν στην ίδια, στον τόσο κόσμο που γέμισε χτες αυτό το χώρο και φυσικά στον τόσο εμπνευσμένο στιχουργό Γεράσιμο Ευαγγελάτο και στον πολύ ταλαντούχο συνθέτη Θέμη Καραμουρατίδη!

Υ.Γ. Να σημειώσω τις πολύ όμορφες στιγμές της βραδιάς, όπου μία χορωδία (που δυστυχώς μου διαφεύγει το όνομά της), συνόδευσε την Νατάσσα Μποφίλιου, δίνοντας μια ακόμα μαγική νότα στο τόσο διαφορετικό μουσικό ταξίδι που ζήσαμε χτες.

Διαβάστε περισσότερα...